Unknown

«О, Раббым! Олар мені кішкентай күнімде қалай мәпелеп өсірген болса, оларды солай мейіріміңе бөлей гөр!».

сөз осындайда айтылса керек

Кейбір жастар ата-анаға ақша жағынан қарасуды перзенттік борышын өтегендік деп біледі. Ал атаананың перзентінен күтетіні тек қана материалдық көмек пе? Өзіңнің күйбең тіршілігіңнің арасында ата-анаңа уақыт бөліп, жанына жиі барып, халжағдайын біліп, қасында отырып әңгімелессең, балашағаңды ертіп барып, бастарынан иіскетіп, көңілін көншітсең, келінінің демдеген қою шайын ұсынып, мерейлендірсең, ата-анаң Аллаһқа шүкіршілігін айтпай ма? Оның қазіргі бар арманы осы емес пе? Осы қызықты одан кем көріп, ат-ізін салмай кететін, сарғайтып, жолын тостыратын жастарға не деуге болады? Әлпештеп өсірген баласы қайырымсыз боп, тірідей суынып кеткен перзентін бір көруге зар болған әке-шешені не деп жұбатуға болады? «Баланың жақсысы – қызық, жаманы – күйік» – деген