Бядуля Змітрок

Сярэбраная табакерка

    Sergei Brishtelhas quoted2 months ago
    Плач быў яе тысячагадовай скрыпкай, на якой яна наігрывала сваёй касой, як смычком. Плач быў ёй адзінай узнагародай за сваю Працу сусветнага ката, знішчальніка жыцця.
    Sergei Brishtelhas quoted2 months ago
    Колькі не танцуй казачка — не адарвешся ад майго кручка.
    Sergei Brishtelhas quoted2 months ago
    Калі ў гаспадарцы сварацца, у гаршку трасца варыцца.
    Sergei Brishtelhas quoted2 months ago
    Потым хітрая Смерць адчула, што ёй тут не хаханькі. «Дам яму хапу ў лапу»
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    — Дудкі! Не выпушчу з будкі...
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    Як топішь, дык

    за цюцькін хвост хопішся.
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    Не па маёй лапцы рукавіца».
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    спакойненька павалокся дахаты.
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    начхацца аж да сёмага пакалення наперад.
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    Дождж біў у дах, як у бубен. Дзед любіў думаць пад гэту музыку.
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    3 пацямнеўшага неба пачалі даіць на зямлю тысячы кароў. Пасыпаліся кроплі, пасля чаго пасеяліся з густога аграмаднага рэшата тоненькія вадзяныя ніткі. Урэшце дождж засцябаў такімі мокрымі пугамі — хоць ты гвалт крычы!
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    Смерць не ручаінка — не пераскочыш. Але гэты закон пісаны толькі для баязліўцаў. Адважнаму і неба невысока і мора неглыбока.
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    Не з неба лятуць словы клёцкамі ў рот. Мы самі з вусамі — прыдумваем іх, калі яны нам патрэбны. Давайце замест «прапрапрапрадзед» будзем гава рыць «Дзіда-дзед». Згодны?
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    лезуць у памяць, нібы вераб'і ў авёс, старыя-старыя гісторыі, даўно вадой заплыўшыя і травой заросшыя.
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    Кожны раз пасля нюхання тытуню дзед на некалькі хвілін маладзеў да таго відавочна, што мутныя вочы станавіліся ясныя, як у юнака, рукі і ногі не дрыжалі, і галавою ён пераставаў рабіць «не, не».
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    Баліць, калі камар п'е тваю кроў.
    Sergei Brishtelhas quoted3 months ago
    дзед часта гаварыў унукам:

    — I вы, букашкі, не гойсайце на невядомыя агні, бо яны апаляць вам крыллі і не будзеце магчы нават пашкадаваць саміх сябе. Вас будуць шкадаваць бацькі і дзяды. Эге!
    Василий Сергеевhas quoted2 years ago
    захапляліся начным сонцам — лямпай
    Юля Шевчецоваhas quoted3 years ago
    Бо хто плюе ў сваю вясну, будзе мець неўраджайную восень.

    Сказаўшы гэта, Дзід
    Юля Шевчецоваhas quoted3 years ago
    Голыя людзі, упрэжаныя ў цяжкія плугі, аралі поле. Другія голыя людзі імі кіравалі, моцна білі іх бізунамі і злосна крычалі:
fb2epub
Drag & drop your files (not more than 5 at once)