неге барып соғатынын да ойламай 1651 жылы қыркүйек айының 1 күні Лондонға бара жатқан досымның кемесіне отырып кете бардым.
b9609501800has quoted2 years ago
боздап жылаумен көп уақыт күнім өтті. «Шырағым-ай, қысылған жерде қол беріп, көмектесер адам болмас» — деген әкемнің айтқаны еске түсті, енді маған жарық қайда, су түбіне кеттім ғой деуден басқа ой жоқ, жаннан түңілдім.
b9609501800has quoted2 years ago
Осымен екі жыл уақыт өтті.
b9609501800has quoted2 years ago
1659 жылы қыркүйек жұлдызының бірі күні, қайырсыз сағатта келіп кемеге міндім.
b9609501800has quoted2 years ago
жел басылғанша тоқтасақ, аман-есен жиекке шығатын шамамыз бар екен-ау, жағаға түгел шықсақ мен бұл сықылды халге ұшырап, адам баласының қоғамынан қол үзіп, жалғыз қалмас едім-ау деген ойға шомдым.
b9609501800has quoted2 years ago
Барлық дәрі екі жүз қырық қадақтың шамасындай еді.
b9609501800has quoted2 years ago
барса келместің аралында ит-құсқа жем болып өлуді құдай тағала менің маңдайыма жазған екен, басқа не бар, енді күнім бітті ғой деген пікірлер қаптап келгенде, көзімнен аққан жасқа етегім толды.
b9609501800has quoted2 years ago
Менің есебімше аралға келіп, аяғымның ұшы тиген күні қыркүйек айының 30-ы еді,
b9609501800has quoted2 years ago
Көрген жамандығымды да, жақсылығымды да салмақтап, екеуін қатар қойып жаза бердім.